De cirkel is rond!

In het schooljaar 2016-2017 startte mijn dochter bij Agora Roermond. Er ging een hele nieuwe wereld open, niet alleen voor haar, maar ook voor mij als ouder. Ik was nieuwsgierig en betrokken bij wat er allemaal gebeurde; regie over eigen ontwikkeling is iets waar ik zelf vroeger graag voor had willen kiezen.

De cirkel is rond!

Ik werd een bloggende ouder op de website van Agora Roermond over alle vragen en antwoorden die ik vond bij Agora. Spannend was dat! Eind januari 2017 werd de eerste blog: Mijn kind zit op Agora! Trots en ervan overtuigd dat we een goede keuze maakten, al wisten we nog weinig hoe het allemaal zou gaan lopen. Er waren toen nog geen eindexamenkandidaten. Je kind gelukkig zien op school gaf elke keer de geruststelling dat het wel goed zou komen, links- of rechtsom.

En dat is goed gekomen! Ze is geslaagd! En hoe! Ik ben zo enorm trots op haar ontwikkeling die ze heeft doorlopen de afgelopen jaren! Haar reis door Agora heeft geleid tot een mooie jongvolwassene die weet wie ze is, die kan doorzetten als ze iets wil, die sociaal vaardig is en bewust van de wereld om haar heen. De ontwikkeling van dat sociaal vaardige en het wereldbewustzijn zijn mooie resultaten van de Agoriaanse visie en voor mij nog vele malen belangrijker dan het diploma en de cijferlijst. Het diploma is nodig voor vervolg, maar ook zonder dat papiertje is er bij mij geen enkele twijfel over de vaardigheden die mijn dochter bij Agora heeft mogen ontwikkelen om de wijde wereld in te stappen.

Ik vind mezelf aardig ontschoold, maar er waren momenten dat ik haar graag wilde beschermen met mijn leeuwinneninstinct. Daar kreeg ik heldere feedback op; Ze wilde het zelf doen, weten dat ze het zelf kon! Het resultaat is dan ook geheel en al aan haar zelf toe te wijzen; wij als ouders, haar coach en haar vakexperts hebben haar ondersteund waar ze aangaf dat nodig te hebben met maar subtiele bijsturingen. Het pad was haar eigen pad waar ze nu volop de vruchten van plukt. Hoe waardevol is dat?!

In al die jaren heb ik niet alleen haar maar ook Agora gevolgd in het pionieren. Ik heb de groei van het aantal leerlingen, het aantal ouders en het aantal coaches en vakexperts meegemaakt, meegeholpen met ouderparticipatie, de scheiding in twee communities ervaren en daarna de ontwikkeling van teams. Ik heb veel coaches gesproken. Het kraakte en piepte regelmatig, terwijl de visie verder in praktijk werd gebracht.

Ik begon als Agora-ouder in 2016 met mijn eigen challenge om te gaan bloggen over al die vragen die ik had als beginnend Agora-ouder met de bedoeling mijn ervaringen te delen met andere ouders. Ik heb startende Agora-ouders daarmee herkenning kunnen gegeven en geruststelling als 'ouderejaars' Agora-ouder, zowel in Roermond als bij andere Agorascholen in het land. Een fijn gevoel, dat jouw verhalen anderen een steuntje in de rug geven, gewoon door ze te delen. Een footprint die vervulling geeft!

Met mijn onderzoekende instelling zag ik mijn passie voor organisatiekunde steeds meer naar voren komen bij de vragen die ik had over Agora. Dat leidde tot een tweetal footprints in de vorm van artikelen waarin ik mijn visie deel over de blauwdruk van de organisatie-inrichting van een Agora-school en een blauwdruk voor het regelen van ouderparticipatie als een belangrijke pijler van Agora-onderwijs.

Ondertussen ontwikkelt Agora-onderwijs zich door, in Roermond en in al die andere scholen in Nederland, delend in kennis en ervaringen via de Vereniging Agora-onderwijs. Er is een nieuw online-magazine waarin nieuwe ouders en coaches van andere scholen hun verhalen delen, er zijn ouderraden die zich verdiepen in vormen van ouderparticipatie, er zijn Agoradagen. Allemaal gericht op het delen van kennis en ervaring – het liefste getransformeerd in ‘wijsheid’ - om te leren van anderen door te delen.

De passie en interesse voor ‘regie over eigen ontwikkeling’ zoals Agora dat in haar visie vormgeeft is bij mij onverminderd groot. Toch komt er een moment, dat je weet dat het klaar is, dat er genoeg footprints staan. Het gevoel is, ‘I’ve been there, done that’, er komt geen nieuwe voeding meer om te schrijven. Tegelijkertijd met het slagen van mijn dochter bij Agora sluit ik mijn challenge als bloggende ouder bij Agora Roermond af, de cirkel is rond. Mijn jongste start volgend jaar met de examens; Als Agora-ouder blijf ik dus nog wel een tijdje.

Dankjewel Agora Roermond voor alle ruimte om mijn eigen vragen, gedachten, ideeën en overpeinzingen in alle vrijheid te mogen delen op deze plek! Er is niet één blog die niet voortkomt uit intrinsieke motivatie; Het schrijven lukt als er vuur is, passie om te schrijven, een noodzaak om te creëren en daar ook alle moeite voor willen doen. Ook als er iets heel anders uit kwam dan doorsnee... héél Agoriaans dus!

Met en door Agora heb ik ervaren hoe belangrijk dat vuur is èn de vrijheid om me te kunnen uiten met schrijven, te mogen onderzoeken en vreselijk nieuwsgierig te mogen zijn. Ik heb ondertussen mijn eigen website[i] en er zijn een aantal artikelen gepubliceerd landelijk. Mooie footprints als vervolg op een challenge begonnen bij Agora. In die zin voel ik mij ook ‘Agoriaans geslaagd’, al is het zonder papiertje!

Miriam Creusen is ouder van twee kinderen op Agora en schrijft over haar kijk op onderwijs en de wereld op haar eigen website www.mirswereld.nl